در اکتبر ۱۹۴۳، سرهنگ تپورکوف ارتش سرخ پس از فرار از اردوگاه با پایداری در پیاده‌نظامِ مبارز خبر از قیامی طرح‌ریزی‌شده می‌دهد و برای آن سلاح می‌خواهد. فرمانده دو کاروان فرستاده است: یکی با سلاح‌های واقعی و دیگری با سلاح‌های تقلبی تا آلمانی‌ها را گمراه کند، از وجود خائنی در صفوف‌شان آگاه است. کاروان‌ها از طریق پولسِیه، گستان‌زار و باتلاق‌ها پیش می‌روند و توسط نیروهای آلمانی تعقیب می‌شوند، بازگشتی نیست.