در یک شهر قدیمی، پلی سنگی فراموش‌شده میان دو سمت رودخانه داستانی پنهان می‌شود. هر شب که فانوس‌ها روشن می‌شوند، صدای پایی نرم از زیر سنگفرش‌ها به گوش می‌رسد و نقشه‌ای که تنها در سایه‌ها قابل دیدن است، ظاهر می‌شود. مردم محله از وجود معمایی قدیمی می‌گویند که رازش به بغداد یا کارگاه سازندهٔ پل بازمی‌گردد و هر نسل که آن را جستجو می‌کند، نشانه‌ای تازه می‌یابد. برخی معتقدند که کلید گمشده زیر ستونِ آجریِ اولِ پل نهفته است، جایی که آبی آرام اما خشن به شکل نامشخصی به پایین می‌ریزد. هر کسی که شجاعت پیدا می‌کند و در سکوت شب قدم می‌زند، ممکن است با صدای وهم‌آورِ پله‌های پنهان روبه‌رو شود و با دیدن نقشهٔ قدیمی که بر دیوارهٔ عقبِ پل نوشته شده است، به حقیقتی برسد که از زمانِ ساختِ پل در انتظار بود. تنها یک راز مشخص است: پلی کهنه، کلیدِ عبور به داستانیست که در هر عصر، فصل تازه‌ای از ماجرا را می‌گشاید، و هر بار که قدمی بر روی سنگفرشِ سرد می‌گذاری، امکانِ تازه‌ای برای یافتن حقیقت وجود دارد.