خط داستانی
در اواخر دههٔ هفتاد، نشِ شلاقی به یکی از معماییترین چهرههای موسیقی تبدیل شد؛ ویلاستیک ویولننواز و کیمیاگر صوتی که کلاسیک را با خامانگیزی پاپ در میآمیخت. او با اجرای زندهٔ Un Chien Andalou در صحنهها، به موسیقی و فیلمسازی راه یافت و با شورانگیزانی چون ایگى پاپ در تورنتو همکاری کرد و مسیر فراتر از راک را پیمود. داستان او تأملی سینمایی در هویت و کنارهگیری از اجتماع است که به واسطهٔ زندگیِ دوگانه و ایدههای نوآورانه او را از همگان متمایز میکرد.