خط داستانی
سراب گفتگویی دقیق و نگرانکننده درباره مجموعهای از مشکلات سینمایی است، از تصویر کردن زنان در فیلم تا توانایی تفسیرِ گفتگوی مرد آرام و دینامیسم رویاپردازانه برای هدایت نگاه ما و قراردادهای خیالپردازی. فیلم تلاش میکند توانایی توجه را بسنجَد. ما به طور اصلی به همان تصویر و همان عبارت نگاه میکنیم اما در درک معنای فیلم مشکل داریم. فیلم حس عجیبی یا تسکینی از وجود دارد که شاید پس از دیدن ظاهر میشود. این قلمرو پایهای برای تفکر درباره نمایش جنسی زنان در فیلم است.
