در قلب زندان استانبول، ذاکر بر نامه‌هایی که زندانیان دریافت می‌کنند کنترل دارد. روز معمولی او بین دفتر سانسور، همکارانش و کلاس نویسندگی شبانه‌اش می‌گذرد. برای یک تکلیف نویسندگی، او عکسی را از یکی از نامه‌ها می‌دزدد که در آن سلمه، همسر یک زندانی، ظاهر می‌شود. او بیشتر از یک منبع الهام، به یک وسواس برای ذاکر تبدیل می‌شود. او او را زیر نظر می‌گیرد، داستان‌هایی می‌سازد و بدترین‌ها را تصور می‌کند تا جایی که خود را در معرض خطر بزرگی قرار می‌دهد.