هر روز، یک دختر جوان با ماسکی بر چهره، کنار ساحل می‌ایستد و ملودی دل‌انگیزی را زمزمه می‌کند. نینو آریسوگاوا که در کودکی دو جدایی ناگهانی و دل‌شکن را تجربه کرده، با وفاداری به پیمانی که با دو دوست صمیمی دوران کودکی خود—مومو ساکاکی، اولین عشقش، و کاناده یوزوریها (یوزو)، پسر آهنگساز—بسته است، ترانه‌هایش را برای اقیانوس می‌خواند. آن دو پسر که هرگز یکدیگر را ملاقات نکرده بودند، هرکدام به طور جداگانه به نینو قول دادند که اگر روزی از او جدا شوند، صدایش چون فانوسی راهنمایشان خواهد بود تا دوباره به هم بپیوندند.