پس از سانحهٔ جدی رانندگی که جان همسرش را گرفت، کیت در صندلی چرخدار گرفتار و در آپارتمان طبقهٔ چهارم زندانی می‌شود. تنها و به طور طبیعی به ایمانش می‌نگرد و کشیش قدیمی‌اش، مربی مراقبت خانگی و دوستش کارلوس او را ملاقات می‌کنند. کیت در تفسیر واقعیت از رویاها، سره‌انگیختگی و برداشت از مرگ دست و پنجه نرم می‌کند در حالی که با فقدان همسرش می‌گرید و با اختلال استرسی پس از سانحه روبه‌رو می‌شود.