آنها نخستین و آخرین هستند؛ کسانی که داستان می سازند و به شخصیت هایی که آن ها را زنده می کنند صدا می دهند. اما آن ها هرگز حرف نمی زنند. اما اکنون از سایه های اتاق روشن کم نور بیرون می آیند و اسرار خود را، حقه هایشان، تاثیرهایشان را می گویند؛ داستان خود را می گویند، آنچه با کاغذ خالی مواجه می شوند، هیچ مطلق؛ آنچه نویسندگان واقعی هستند، کسانی که جهان های کامل می آفرینند و از بین می برند. آن ها فیلم نامه نویسان هستند.