یک منتقد و نظریه‌پرداز برجسته فیلم ژاپنی پس از جنگ که مجله فیلم‌نویسی مهم Eiga Hihyo را در سال 1957 تأسیس کرد، ایزو یاماجیوا با این فیلم مستقل که مدت‌ها گم شده بود و اخیراً یک نگاتیو از آن کشف شده است، اولین کارگردانی خود را آغاز کرد. این فیلم درباره گروهی از دانشجویان بورژوای بیکار به نام «قبیله روپونگی» (Roppongi zoku) است. یاماجیوا از طریق یک روایت بلوغ، استعفا و نیهیلیسم نسل پس از جنگ را در سال‌های پس از درگیری‌های پیمان آنپو به تصویر می‌کشد و انتقادات تندی به توصیف‌های رایج از جوانان جدید ژاپن که توسط فیلم‌های تایوزوکو نیکاتسو و موج نو ارائه شده است، می‌کند.