خط داستانی
آوریل ۱۹۳۹. ایتالیا فاشیستی آلبانیا را اشغال میکند. هزاران کارگر، مهاجر و تکنسین ایتالیایی به آن کشور منتقل میشوند. نوامبر ۱۹۴۴، آلبانیا آزاد میشود. دولت کمونیست جدید مرزها را میبندد و شروطی متعدد برای بازگرداندن شهروندان ایتالیایی از سوی مسئولان میگذارد. در سال ۱۹۴۵ ، بیست و هفت هزار نظامی کهنهکار و غیرنظامی ایتالیایی همچنان در آلبانیا نگهداری میشوند. در میان آنها یک فیلمبردار حضور دارد، آلفردو خ. او با دوربین سینماییاش در طول پنج سال در آلبانیا سفر کرده است تا به تبلیغ فرقه فاشیستی بپردازد. پیش از آن، به مدت تقریباً دو دهه، ماشین عظیم رژیم را جاودانه ساخته بود. اکنون، به قاعدهای ناخواسته، تنها فیلمبردار اطراف، از سوی تبلیغات کمونیستی مأمور به کار میشود. در اتاق انبارش که با هزاران حلقه فیلم احاطه شده، آلفردو دوباره آنچه را که فیلمبرداری کرده، روی یک موویولا قدیمی تماشا میکند. این فیلمی است که ما تماشایش میکنیم و شاید نه تنها او.
