همزمان با افزایش همهگیری سارس-کووید-19، روبیان مایا در فولکستون انگلستان و تام نوبرگا در تاراپوتو در آمازون پرو بودند. هر دو از نیاز ناگهانی به لغو سفرهای برنامهریزی شده به برزیل، وطن خود، شوکه شدند. مرزهای بسته، موقعیتهای غیرمعمول و احساس ناشناخته تبعید را به همراه آورد. همانطور که اخبار برزیل از دور مانند سنگی که صفحه نمایش رایانههایشان را میشکند به آنها میرسد و مرز بین آنچه شخصی و آنچه جمعی است را محو میکند، این دو دوست سردرگمی خود را به اشتراک گذاشته و سعی میکنند پژواکی در میان حجم عظیم اطلاعاتی که فضای مجازی را شناور کرده است بیابند.