این اثر اقتباسی از شعر طنزآمیز سامویل مارشاک است که به تمسخر نژادپرستی می‌پردازد. آقای پیچ و تاب به همراه خانواده‌اش با قایق به اتحاد جماهیر شوروی سفر کردند و قبلاً با شرکت مسافرتی کوک توافق کرده بودند که در هیچ قایق یا هتلی "سیاه‌پوست‌ها، مالایی‌ها و دیگر افراد بی‌ارزش" وجود نداشته باشد. پس از رسیدن به لنینگراد، آقای پیچ و تاب و خانواده‌اش در هتل "انگلتره" اقامت کردند و همه چیز به خوبی پیش می‌رفت تا اینکه در یکی از طبقات مهمان از آفریقا را دیدند.