آخرین شب

یک نمونه عالی از ملودرام‌های زنانه دهه ۱۹۵۰ که سینمای ایران را پس از یک وقفه طولانی در دوران جنگ جهانی دوم احیا کرد، آخرین شب داستان منیر، زن خوشبختی است که توسط معشوق سابقش مورد باج‌خواهی قرار می‌گیرد و باید به یک بازیگر اعتماد کند تا نامش را پاک کند. حس قابل توجهی از کازموپولیتانیسم ایرانی دهه ۱۹۵۰ وجود دارد، به ویژه زمانی که دوربین استودیو را ترک کرده و به خیابان‌های تهران یا پیست‌های اسکی در شمال شهر می‌رود.