در آغاز، کریستین بلانگ کارمند موقت است و دوست پسرش رفته است. در پایان داستان، او شغلی ثابت می‌گیرد، نامزد دارد، مردان دیگری به او علاقه‌مندند، گواهینامه بینایی را به دست می‌آورد و پس از اینکه در یک لاتاری هزار یورو برنده می‌شود همکارانش فریاد می‌زنند که او یکی از ماست. اما چیزی درست نیست؛ نگاه او مستقیم است، چشم‌هایش بیش از حد گشاد است، زبان‌گویی‌هایش ناموزون است، او دیگران را بازنویسی می‌کند و برای شام برای مدیرش بیش از حد غذا می‌پزد. وقتی مدیرش او را به یک گردش بدون برنامه می‌برد تا او را گیج کند، عیوبش به چیزی دیگر بدل می‌شود. آیا روزی می‌تواند عادی باشد؟