نمای پانورامیک از راهآهن وایت پاس
Panoramic View of the White Pass Railroad
این صحنه بهطور مختصر پس از اتمام راهآهن در سال ۱۸۹۹ گرفته شده است. احساسی که به مخاطب منتقل میشود، مانند سوار شدن بر روی پیشران یک لوکوموتیو است. به محض شروع، به تاریکی تونل فرو میروید و سپس به بیرون میآیید و از روی یک پل بلند که در کنار یک دره عمیق قرار دارد عبور میکنید و به ادامه پیچوخم در میان کوهها و درهها میپردازید. قلههای یخزده کوههای دوردست پسزمینهای همیشه در حال تغییر را تشکیل میدهند.