الهام گرفته از تکنیک های سینمایی پل مورسیس، این ادای احترام به صورت یک فانتزی تجربی ماجراهای آقای مونور در پاریس را روایت می کند، نوعی تور راهنمایی برای ملاقات با کاراکترهای وارهوینی: گراند مارکیوس (الهام گرفته از کارل لاگرفیلد)، پروانه (یی جوان که پیکری یادآور از جو دالساندرو دارد). مهمانی که او ترتیب می دهد فرصت گردهم آیی از تمامی این میهمانان زرق و برق دار است.