وقتی او با اتومبیل در خیابان زیر گرفته می شود، پسر جوان دایکوکو پیش بینی می کند موجودی به نام دمکینگ در پایان قرن آشکار می شود. برای رویارویی آینده با دمکینگ، او رویاپردازی مدرنیستی از هفت خدای خوشبخت را که تماما از افراد ضد اجتماعی تشکیل شده اند، سازمان می دهد. این یک حماسه اتوپیایی است که با وجود مضحک بودن داستان، قدرتمندترین نمایش از موتیف های مشاهداتی در دو فیلم اول است که سعی دارد با تخیل غیرواقعی به احساس پایان جهان بپردازد، در عین حال در محدوده ای از واقعیت باقی می ماند.