تابستان سال ۱۹۹۰ در اردوگاه کلمن و در حالی که اکثر همراهان خوابگاهی درباره روابط جنسی خود مباهات می‌کنند، زک نومن چیزی را پنهان نگه می‌دارد. از شرم برای دوش گرفتن در برابر دوستانش هدف تمسخر می‌شود و این امر شانس او را با وندی، دختری که دو تابستان است او را دوست دارد، تهدید می‌کند. وقتی چشم پوشی و مقابله هر دو بی‌فایده است، نومن ناگزیر به انجام همان کاری می‌شود که بیشترین تمایل از آن فرار می‌کرد: با آنها مواجه می‌شود.