افسانه ای درباره اتوبوسی که هر روز از اسکوپیه مقدونی به belgrade یوگسلاوی در بمباران ناتو در سال هزار و نهصد و نود حرکت می کرد در فیلم واتا مشابهی نیز به تصویر کشیده می شود هیچ نکته ای درباره داستان ارائه نشده است این اثر پاسخ سازنده به وحشت های بالکان در دهه اخیر است فیلم پاسخ یا موضع گیری نمی دهد بلکه به روانشناسی جنگ و احساس بدون خروج می پردازد