خط داستانی
سلولوید و مرمر بر پایه یادداشت های رو مه مشهور است که دربارهٔ فیلم در ارتباط با هنرهای دیگر بحث می کند و می گوید در دورانی از آگاهی به خود فرهنگی، سینما آخرین پناهگاه شعر است — تنها هنری نوین که از آن استعاره به طور طبیعی و خود به خود برخاسته می تواند.
