برلین سال ۱۸۰۸. دانشجویی جوان و بی‌تجربه خود را شاعر می‌انگارَد، آگوست وارنهِگن، وارد سالن معروف راحل لوین می‌شود که یکی از نخستین زنان یهودی سازگارشده در دوره رمانتیک است. او از زنی شنیده است که به خاطر خوش‌بیانی و خردش ستایش می‌شود و به دنبال ارتباط و روابط است و در این سالن مشهورترین مردان زمان جمع می‌شوند.