مستندساز ریچارد موریس به بررسی زندگی‌های روی صحنه و خارج از صحنه‌ی هنرمندان کهنه‌کار کاباره، جان والوویچ و برترم راس می‌پردازد. از سال 1984، والوویچ و راس به عنوان یک دوئت هنری در حال اجرا هستند و با پارودی‌های موسیقایی تند و تیز خود، مانند "اگر مرا دوست نداری، خودکشی می‌کنم - یا شاید تو را بکشم" و "به من آن کاری را نکن که وودی به میا کرد"، مخاطبان شب‌نشینی را سرگرم می‌کنند. والوویچ و راس همچنین به مدت 30 سال عاشق یکدیگر بوده‌اند و در حالی که هر دو در جامعه خلاق نیویورک فعال بودند، با هم آشنا شدند؛ راس نزدیک به سه دهه به عنوان رقصنده با شرکت مارtha گراهام فعالیت کرده و والوویچ یک پیانیست و آهنگساز آموزش‌دیده در جولیارد است که بیش از 1000 اثر به نام خود دارد. موریس به بررسی والوویچ و راس به عنوان هنرمند و اعضای جامعه LGBTQ می‌پردازد بدون اینکه آنها را تحقیر یا مورد بهره‌برداری قرار دهد.