کودکان کالمنهوف — کشتهشده و فراموششده
The Children of Kalmenhof - Murdered and Forgotten
در نخستین فیلم بلند خود کلمانهوفِ کِندر — کشتهشده و فراموششده، نیکولاوس چاپشنر موضوعی را که به گفته کارگردان برای چهل سال در سکوت بوده است، به سطح عموم میآورد. با استفاده از نمونه کالمنهوف که در اصل به عنوان مرکز بهداشت و درمان در ایستهاین تأسیس شده بود، فیلم به «کارزار ا euthanasia ناسیونال سوسیالیست» میپردازد: کشتار بیماران دارای ناتوانیهای ذهنی یا جسمی توسط رژیم نازی براساس آنچه به عنوان «قانون جلوگیری از تولد فرزند» در ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۳ وجود داشت. گزارشهای چهاردهم شاهد معاصر هستهای روایت مرکزی را تشکیل میدهند که با مواد آرشیوی، از جمله عکسها و مدارک اصلی از منطقه کالمنهوف به وسیله کارگردان قرائت میشود. درخواست برای به رسمیت شناختن و یادآوری از این قربانیانی که مدتها فراموش شدهاند همچنان مرتبط است.
