وقتی فیلم راکوردی شاه جیمز و کاون در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در سال نود و چهار اکران شد، شمار فوت ناشی از ایدز به بالاترین سطح تاریخ رسید. در نیویورک، مرکز شیوع ایدز، هنرمندان و سینماگران با این بیماری دست و پنجه نرم می کردند. در حالی که برادوی میزبان بخش دوم نمایشنامه ا Angels in America بود، شهروندان پایین شهر به یاد نمایش یک مرد تنها اخیر می افتادند: راون واتر با نمایش دو مونولوگ، اول به عنوان کاون، وکیل محافظه کار، و دوم به عنوان اسمیت، فیلمساز تجربی پرطرفدار—که هر دو به دلایل مرتبط با ایدز در اواخر دهه هشتاد درگذشتند