مانوئل دو اولیرورا فیلم خود را در سه مرحله اجرا می کند بخش اول یک نمایش است بخش دوم را می توان به طور تقریبی یک فیلم صامت نامید با پشت صحنه و خواندن گزیده هایی از آثار بکت اما در نهایت کارگردان بااستعداد همان material را در قالب یک تمرین آوانگارد اجرا می کند شگفتی این است که این یک لطیفه است که سه بار تکرار می شود هر بار همه چیز تازه به نظر می رسد و به تقلیدی نزدیکی از کتاب ایوب تبدیل می شود در مثل درباره دشواری همدردی با رنج دیگران وقتی که خودتان دارید