داک دونالد و خوزه کاریوکا، که هر دو به معنای واقعی کلمه آبی هستند، به کافه دو سامبا می‌رسند، جایی که صاحب آن مصمم است با موسیقی سامبا آنها را شاد کند. پس از اینکه رنگ خود را به دست می‌آورند، در یک لیوان برندی بزرگ فرود می‌آیند، جایی که یک زن زنده در حال نواختن ملودی بر روی ارگ است. او همچنین کمی درام می‌زند و می‌رقصد. تنها دیالوگ، متن آهنگ است که توسط زنان خوانده می‌شود.