فیلیپ کوهن، معروف به پیر شنال، کارگردان فرانسوی، متولد 5 دسامبر 1904 در بروکسل و درگذشته 23 دسامبر 1990 در La Garenne-Colombes است.

چنال در تاریخ سینمای فرانسه جایگاهی ناخوشایند دارد: نسبتاً ناشناخته است، او به عنوان فیلمسازی فهرست شده است که تنها مجموعه ای سبک از آثارش را به جا گذاشته است. با این حال، فیلم‌شناسی دقیق او خلاف این را نشان می‌دهد. ساخته شده در دهه 1930، اولین فیلم کوتاه او مستندی بود که فیلمسازاز رئالیسم اجتماعی استفاده کرد. تجارت کوچک پاریس (1932) یا شهر سینمای فرانسه یک جاه طلبی آموزشی داشت که او را در زمره مبتکران آن زمان قرار داد.

پیر شنال در طول کار خود این ذائقه را برای فضاهای آغشته به حقیقت که در آن امور اجتماعی نشان داده می شود حفظ می کند. از این رو میل شدید او به اقتباس از آثار ادبی معاصرانش است: او عنوان یکی از اولین فیلم‌های بلند خود را به نام La Rue s از مارسل آیمه وام گرفت.ans nom (1933); پیراندلو و مردی از ناکجاآباد (1937) را احضار می کند. The Mutineers of Elsinore اثر جک لندن را به تصویر می کشد. و رمان جیمز کین «پستچی همیشه دو بار زنگ می‌زند» را تبدیل به آخرین نوبت می‌کند.

پیر شنال عاشق بازیگران است و بزرگ‌ترین‌ها را انتخاب می‌کند. لویی ژوه، رابرت لو ویگان، میشل سیمون، پیر بلانچار، ویوین رومانس و آلبرت پرژان استعداد او را می ستایند. در سال 1940، زمانی که فیلمساز عقب نشینی کرد، مسیر جدیدی به خود گرفتدر جنگ، به آرژانتین و شیلی. او در آنجا چند فیلم کوچک ساخت، سپس با نیات کمدی که در کلوشمرل (1947) بیان شده بود، به فرانسه بازگشت. در سال 1948، چنال به آرژانتین بازگشت و سنگره نگرا را توسط ریچارد رایت، رمان‌نویس آمریکایی نوآر اقتباس کرد. سپس، اشتیاق به فیلم‌های هیجان‌انگیز پیدا کرد و در موارد متعددی این ژانر را تجربه کرد. اما Raid on the City (1958)، The Beast on the Prowl (1959) و The Assassin Knows the Music (196)3) بهترین فیلم های او محسوب نمی شوند.